کاوردکال مصنوعی
کاوردکال مصنوعیِ این صفحه دو تاریخ دارد: کال خریداریشده و پوت فروختهشده با اعمال و سررسید نزدیکتر یکسان، ابتدا مواجههٔ خرید مصنوعی میسازند. کال فروختهشده سررسید دورتری دارد. پس از اعمال یا تسویهٔ پایههای اول و ایجاد دارایی پایه، موقعیت تا سررسید دوم مثل کاوردکال عادی ادامه پیدا میکند.
خلاصهٔ استراتژی
صعودی ملایم تا خنثی
دیدگاه بازار موردنیاز
تعداد پایهها
3 پایه
نقطهٔ سربهسر
دارد
سه اصطلاحی که قبل از خواندن نمودار باید بدانید
این اصطلاحها وضعیت خودِ قرارداد اختیار را نسبت به قیمت دارایی پایه بیان میکنند؛ نه سود یا زیان نهایی معاملهگر. سود و زیان نهایی همیشه به پریمیوم، کارمزد و ترکیب تمام پایهها هم وابسته است.
در سود (ITM)
اختیار ارزش ذاتی دارد: برای کال، قیمت دارایی پایه از اعمال بالاتر است؛ برای پوت، پایینتر از اعمال است. «در سود بودن قرارداد» لزوماً به معنی سوددهبودن کل معامله نیست.
بیتفاوت (ATM)
قیمت دارایی پایه تقریباً برابر با قیمت اعمال است. در این نقطه ارزش ذاتی نزدیک صفر است؛ اما اختیار میتواند هنوز ارزش زمانی داشته باشد.
در زیان (OTM)
اختیار در همان لحظه ارزش ذاتی ندارد: برای کال، قیمت دارایی پایه پایینتر از اعمال است؛ برای پوت، بالاتر از اعمال است. با این حال ممکن است تا سررسید دوباره ارزشمند شود.
این استراتژی چگونه ساخته میشود؟
پایهها را به همین ترتیب کنار هم قرار دهید تا ساختار موردنظر شکل بگیرد.
خرید یک اختیار خرید با اعمال K۱ و سررسید نزدیکتر T۱
فروش یک اختیار فروش با همان اعمال K۱ و همان سررسید T۱؛ این دو پایه «لانگ مصنوعی» میسازند
فروش یک اختیار خرید با اعمال بالاتر K۲ و سررسید دورتر T۲؛ پس از T۱، این کال روی دارایی پایهٔ حاصل باقی میماند
نمودار شماتیک سود و زیان کاوردکال مصنوعی
محور افقی: قیمت دارایی پایه در سررسید دوم (T۲) · محور عمودی: نتیجهٔ نهایی ترکیب · خط فیروزهای: نتیجهٔ استراتژی · خط روشن افقی: سود و زیان صفر · خطچین فیروزهای: سربهسر .
منطق این شکل
این شکل، نتیجهٔ نهایی در سررسید دورتر T۲ را نشان میدهد: پس از تبدیل پایههای T۱ به دارایی پایه، کال فروختهشده با اعمال بالاتر، سود را بعد از K۲ سقفدار میکند.
شیب رو به بالا رفتار دارایی پایه پس از مرحلهٔ T۱ را نشان میدهد. تختشدن نمودار در سمت راست یعنی کال فروختهشده، رشد بیشتر از K۲ را خنثی میکند. این نمودار ارزش و ریسک لحظهای سه پایه پیش از T۱ نیست.
مرحلهٔ ۱ — T۱: کال خریداریشده و پوت فروختهشده با اعمال K۱ تعیینتکلیف میشوند و در سازوکار تحویلدار، دارایی پایه شکل میگیرد. مرحلهٔ ۲ — T۲: دارایی پایه همراه کال فروختهشدهٔ K۲ مثل یک کاوردکال عادی ادامه پیدا میکند.
روش خواندن سریع
- ۱. قیمت احتمالی دارایی پایه را روی محور افقی پیدا کنید.
- ۲. از همان نقطه تا خط فیروزهای بالا یا پایین بروید.
- ۳. جای خط نسبت به محور صفر، سود یا زیان نهاییِ ترکیب در سررسید را نشان میدهد.
یادآوری ریسک
پیش از T۱، دو پایهٔ فروختهشده و کال با سررسید دورتر میتوانند وجه تضمین، ریسک اعمال و ریسک نوسان مستقل داشته باشند. قواعد اعمال و تسویهٔ T۱ را در کارگزاری خود بررسی کنید.
حداکثر سود
در نتیجهٔ نهایی T۲ محدود است: اختلاف K۲ و K۱، منهای بدهی خالص ورود (یا بهعلاوهٔ اعتبار خالص دریافتی)، پیش از کارمزد و در مقیاس هر واحد دارایی پایه. این نتیجه منوط به اعمال یا تسویهٔ پایههای T۱ طبق قواعد بازار است.
حداکثر زیان
زیاد اما محدود؛ پس از تبدیل در T۱، افت دارایی پایه تا نزدیک صفر میتواند زیانی در حدود K۱ بهعلاوهٔ بدهی خالص ایجاد کند. پیش از T۱، تغییر نوسان و وجه تضمین نیز میتواند فشار نقدینگی ایجاد کند.
بهترین زمان استفاده
وقتی دیدگاه شما خنثی تا صعودیِ ملایم است، توان مدیریت مرحلهٔ تبدیل در T۱ و نگهداری کال فروختهشده تا T۲ را دارید و میپذیرید سود بالاتر از K۲ محدود شود.
نقطهٔ سربهسر
یک سناریوی عددی
فرض کنید در T۱ کال ۲٬۰۰۰ را با ۲۲۰ تومان میخرید و پوت ۲٬۰۰۰ را با ۱۲۰ تومان میفروشید؛ همزمان کال ۲٬۲۰۰ با سررسید T۲ را با ۶۰ تومان میفروشید. بدهی خالص کل ۴۰ تومان است. اگر تسویهٔ T۱ به دارایی پایه تبدیل شود، سربهسر نهایی T۲ برابر ۲٬۰۴۰ و حداکثر سود هر واحد ۱۶۰ تومان است: ۲۰۰ تومان اختلاف اعمال، منهای ۴۰ تومان بدهی. کارمزد و ضریب قرارداد در این مثال لحاظ نشدهاند.
این نمودار در عمل چه میگوید؟
این توضیح، نتیجهٔ اقتصادی موقعیت در سررسید است. قبل از سررسید، ارزش قراردادها علاوه بر قیمت دارایی پایه، از زمان و نوسان ضمنی هم تأثیر میگیرد.
در سررسید چه میشود؟
این ساختار دو تاریخ دارد. در T۱، کال خریداریشده و پوت فروختهشده با اعمال K۱ طبق قواعد اعمال و تسویهٔ بازار تعیین تکلیف میشوند. اگر این مرحله دارایی پایه ایجاد کند، از T۱ تا T۲ دارایی پایه همراه کال فروختهشده یک کاوردکال عادی است. نمودار این صفحه نتیجهٔ نهایی در T۲ را نشان میدهد؛ سربهسر نهایی K۱ بهعلاوهٔ بدهی خالص ورود است و اگر اعتبار خالص گرفتهاید، همان اعتبار از K۱ کم میشود.
چه زمانی مناسب نیست؟
وقتی قواعد اعمال و تسویهٔ T۱ روشن نیست، توان تأمین وجه تضمین یا تحویل دارایی در مرحلهٔ تبدیل را ندارید، سه پایه نقدشوندگی کافی ندارند، یا نمیخواهید تا T۲ کال فروختهشده را مدیریت کنید.
چه چیزی را پایش کنیم؟
همسانبودن دارایی پایه، اعمال K۱ و سررسید T۱ برای کال خریداریشده و پوت فروختهشده؛ سپس سررسید دورتر T۲ و اعمال K۲ برای کال فروختهشده، خالص قیمتهای قابل اجرا، وجه تضمین و برنامهٔ مدیریت هر دو تاریخ.
چرا از آن استفاده کنیم؟
- پس از مرحلهٔ T۱، ساختار به کاوردکال عادی تبدیل میشود و سقف سود آن روشن است
- امکان ساختن مواجههٔ خرید پیش از در اختیار داشتن دارایی پایه، در بازارهایی که سه پایه نقدشوندهاند
- شفافشدن مسیر زمانی، سقف سود و سربهسر نهایی بر مبنای خالص قیمت اجرا
نکات و ملاحظات
- کال خریداریشده و پوت فروختهشده باید دارایی پایه، اعمال K۱ و سررسید نزدیکتر T۱ یکسان داشته باشند؛ کال فروختهشده باید سررسید دورتر T۲ داشته باشد. اگر این نسبت یا تاریخها بههم بخورد، دیگر مسیرِ تبدیلِ مورد انتظار شکل نمیگیرد.
- در T۱، اعمال، تخصیص و تسویه باید مطابق قواعد بورس و کارگزاری بررسی شود. فقط در سازوکاری که این مرحله به تحویل یا ایجاد دارایی پایه منتهی میشود، مرحلهٔ دوم یک کاوردکال عادی خواهد بود.
- تا پیش از تبدیل در T۱، کال فروختهشده و پوت فروختهشده میتوانند نیاز به وجه تضمین، ریسک اعمال و فشار نقدینگی ایجاد کنند.
- سه پایه یعنی اسپرد خرید و فروش، کارمزد و ریسک اجرای ناقص بیشتر؛ با آخرین قیمت بهتنهایی تصمیم نگیرید.
نکات اجرایی
هر دو تاریخ T۱ و T۲ را جداگانه پایش کنید؛ نمودار نهایی، ارزش و ریسک لحظهای پیش از T۱ را خلاصه نمیکند.
برای کال فروختهشده، K۲ را آگاهانه انتخاب کنید: اعمال بالاتر فضای رشد بیشتری میدهد، اما معمولاً پریمیوم کمتری میگیرد.
پیش از ارسال سفارش، خالص بدهی یا اعتبار، وجه تضمین موردنیاز، عمق سفارشها و سناریوی بستن هر سه پایه را بررسی کنید.